De diagnose
Voor de diagnose PDS zijn de volgende verschijnselen nodig:
• Buikpijn die het afgelopen jaar ten minste drie maanden aanwezig was;
Twee van de volgende drie kenmerken zijn eveneens nodig voor de diagnose:
• De klachten worden minder na de stoelgang;
• De klachten vallen samen met vaker of minder vaak naar de wc gaan voor ontlasting;
• De klachten vallen samen met dunner of dikker worden van de ontlasting.
Verder kunnen voorkomen:
• Vaker of minder vaak naar de wc gaan;
• Ontlasting is dikker of dunner dan normaal;
• Bij stoelgang is minstens in een kwart van de gevallen een sterke aandrang, moeten persen of het gevoel dat er ontlasting in de endeldarm achter blijft;
• Bij de stoelgang in meer dan een kwart van de gevallen slijm;
• Vaker dan een kwart van de tijd een opgeblazen gevoel.

Verschijnselen kunnen zo hevig zijn dat patiënten erg gehinderd worden met hun alledaagse bezigheden. Dit kan komen doordat zij bijvoorbeeld worden overvallen door een hevige aandrang voor ontlasting. Soms ook durven mensen allerlei voedingsmiddelen niet te eten omdat zij daarvan klachten krijgen.

De oorzaak:
Die is voor een groot deel nog niet bekend. Factoren die bij PDS waarschijnlijk een rol spelen zijn:
• Stoornissen van de bewegingen van de darmen;
• Stoornissen in het gevoel dat iemand van zijn darmen waarneemt;
• Psychische factoren

Het prikkelbare darmsyndroom hangt nauw samen met parasieten.

Een (darm/abdominale-)parasitaire belasting uit zich door:

kringen onder de ogen, bleek zien, vaak een beetje duizelig, hangerig en moe, buikpijn, steken rond de navel, dunne ontlasting afgewisseld met verstopping, jeuk aan de anus vooral 's avonds in bed, cyclus van slijm ophoesten met misselijkheid, nagelbijten en neuspeuteren en soms uit dit zich in beweging in de ontslasting.

Mensen met het chronisch vermoeidheidsyndroom hebben vaak darmproblemen, soms coeliakie-achtige klachten.